Yaln\u0131zl\u0131k son derece insani bir deneyimdir. \"Bir H\u0131ristiyan olarak yaln\u0131z hissetmek yanl\u0131\u015f m\u0131?\" diye soruyorsan\u0131z, sizi temin ederim ki de\u011fil. Asl\u0131nda, yaln\u0131z hissetmek sizi daha az inan\u00e7l\u0131 ya da daha az ruhani yapmaz. Bu sadece sizi insan yapar. Kutsal Yaz\u0131lar, kendilerini d\u0131\u015flanm\u0131\u015f, yanl\u0131\u015f anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f ve hatta terk edilmi\u015f hisseden, ancak Tanr\u0131'n\u0131n her zaman onlarla birlikte oldu\u011fu insanlarla ilgili \u00f6yk\u00fclerle doludur. Gelin bunu birlikte irdeleyelim ve yol boyunca biraz umut ve cesaret bulal\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
\u00d6ncelikle bir \u015feyi a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015ftural\u0131m: yaln\u0131z hissetmek g\u00fcnah de\u011fildir. Bu bir duygudur ve t\u00fcm duygular gibi ya\u015fam\u0131n do\u011fal bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. \u0130sa'n\u0131n kendisi de yaln\u0131zl\u0131k ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131r, \u00f6zellikle de Getsemani Bah\u00e7esi'nde \u00f6\u011frencileri O'nunla birlikte n\u00f6bet tutmak yerine uyuyakald\u0131klar\u0131nda (Matta 26:40-45). Hatta \u00e7arm\u0131hta, \"Tanr\u0131m, Tanr\u0131m, beni neden terk ettin?\" diye hayk\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. (Matta 27:46). Bu anlar bize Tanr\u0131 O\u011flu'nun bile yaln\u0131zl\u0131k duygusuna kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hat\u0131rlat\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
Yaln\u0131zl\u0131k gibi duygular asl\u0131nda bir amaca hizmet edebilir. Bize Tanr\u0131'yla ve ba\u015fkalar\u0131yla ba\u011flant\u0131 kurma ihtiyac\u0131m\u0131z\u0131 hat\u0131rlat\u0131rlar. Yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131z\u0131 kabul etmek bir zay\u0131fl\u0131k i\u015fareti de\u011fildir; ruhunuzdaki derin bir ihtiyac\u0131 gidermeye y\u00f6nelik bir ad\u0131md\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
H\u0131ristiyanlar olarak, her zaman ne\u015fe sa\u00e7mak i\u00e7in \u00fczerimizde bask\u0131 hissederiz. Ne de olsa Kutsal Kitap bize \"her zaman sevinmemizi\" s\u00f6yler (1. Selanikliler 5:16). Ancak sevin\u00e7 ve yaln\u0131zl\u0131k bir arada var olabilir. Tanr\u0131'n\u0131n iyili\u011fine g\u00fcvenebilir ve yine de insan ba\u011f\u0131na olan ihtiyac\u0131n\u0131z\u0131 kabul edebilirsiniz. Mesele bir duyguyu bast\u0131r\u0131p di\u011ferine yer a\u00e7mak de\u011fildir; mesele her iki duyguyu da dua ederek Tanr\u0131'ya sunmak ve O'ndan ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131z\u0131 kar\u015f\u0131lamas\u0131n\u0131 istemektir.<\/p>\n\n\n\n
\u0130tiraf etmeliyim ki hayat\u0131mda, hizmet ederken bile kendimi son derece yaln\u0131z hissetti\u011fim zamanlar oldu. \u00d6zellikle arkada\u015flar\u0131m\u0131n \u00e7o\u011funun evlendi\u011fi ya da aile kurdu\u011fu bir d\u00f6nemi hat\u0131rl\u0131yorum ve kendimi geride kalm\u0131\u015f hissediyordum. \u0130\u00e7imi Tanr\u0131'ya d\u00f6kt\u00fcm ve ko\u015fullar\u0131m bir gecede de\u011fi\u015fmese de bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131m de\u011fi\u015fti. Tanr\u0131 bana beni g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, sevdi\u011fini ve benim i\u00e7in iyi planlar\u0131 oldu\u011funu hat\u0131rlatt\u0131 - bekleme d\u00f6nemlerinde bile.<\/p>\n\n\n\n